Op een herfstachtige zaterdag met een flauw zonnetje, stond de 2de reis naar Peter Dekker Eiland op het programma; Stavenisse uit. En het werd een barre tocht ook. Zo was Mario (werk) vervangen als assistent scheidsrechter door Jan van Ooijen die we gewoon vergaten mee te nemen; eindigde de rit voor Justin, Jelle, Tristan en Ardjan aan de zijkant van de weg door een kapotte distributieriem; kwamen we de mannen van SPS op de fiets tegen en zwaaide Peter zijn arm er bijna af en na 45 lange minuten kwamen we dan aan op de plek waar we moesten zijn; de Pilootweg waar het knusse sportpark van SC Stavenisse zich bevindt.

Helaas moest Justin bij zijn auto blijven en werd Andries Goeree opgetrommeld om Ardjan, Tristan en Jelle op te pikken. Zij kwamen dan ook rond 14.00 uur op de velden aan en konden nog een kwartiertje de wedstrijd Sc Stavenisse 2 – Smerdiek 3 meepakken (1-2). Ondertussen was de rest zich aan het omkleden voor de clash met de laag geklasseerde thuisploeg. Ze hadden nog maar 1 puntje vergaard en waren er waarschijnlijk wel op gebrand om toch eens een overwinning op hun conto te schrijven. Maar dat was Apollo niet van plan. Ardjan had weer getraind na 7 weken en zou kunnen invallen vandaag, de gebroeders De Nooijer zouden hun debuut maken voor Apollo en waren de dinsdag training door de gemeente Borsele verwelkomd met een kustmarathonachtig trainingsveld; meer zand kon er haast niet op zoveel lag er op. En de vakantie vierende Joey werd vervangen door Onder-19 keeper Jesper Bleumink en was zodoende de 3de debutant namens Apollo. En niet onbelangrijk... Jesper volgde hiermee zijn vader Peter op die ook menigmaal de goal van Apollo verdedigd heeft.

En wat een start van Apollo... binnen 15 minuten was het tweemaal Dennis die tegen het net schoot en een mooie pegel van afstand was onhoudbaar voor de keeper. Moreno kan dus ook scoren als er geen penaltystip in de buurt is.

Tot de 1-3 werd Stavenisse alle kanten opgetikt en was Apollo alleen erg slordig in hun laatste pas naar de spitsen Pino en Dennis toe die zo niet hun moyenne op konden krikken. Ondertussen kwamen Tom en de aanvoerder van Stavenisse ongelukkig met de hoofden tegen elkaar en moest de aanvoerder de strijd staken. Beterschap! Tom was enigszins dizzy en schoot dan ook pardoes de bal in de voeten van de spits van hun en die schoot de bal netjes achter Jesper, 1-3. Tot de rust was het weer Apollo wat de klok sloeg en werd de score opgevoerd naar 1-5 door Jean-Paul en Jermaine die ook zijn 1ste treffer bij de senioren maakte na een scrimmage.

De doelstelling was geen tegentreffers meer en de score uitbreiden. Het werd 1-6 door wederom Dennis, maar hierna werd het zo verschrikkelijk slordig dat Stavenisse nog de 3-6 op de borden prikte. Dat waren dan ook echt doelpunten die te voorkomen waren. En dat dacht onze Jaimes ook. Op de brommer ging hij iedereen voorbij, gaf de bal voor vanaf de achterlijn en zijn 2e vader Pino schoot de bal wederom tegen de touwen. De score had ook echt uitgebreid kunnen worden, de spitsen vonden elkaar niet helemaal meer, de eindpass was slordig tot slecht, de Van Aerdes houden niet van omschakelen en er verdwenen zelfs ballen op het weiland achter de goal zo slecht werd er op doel geschoten. Maar zo mooi was de afsluitende treffer van Stavenisse die de eindstand op 4-7 bepaalde.

Bepaalde delen van de wedstrijd gedomineerd, maar ook bepaalde delen heel slordig gespeeld met onnodig veel tegentreffers. Een hoge score had vandaag zo maar gekund. Aan de andere kant waren de 3 punten heel erg welkom en mogen we volgende week aantreden tegen Vosmeer. De dag dat Pino zijn 30’er jaren verlaat en 40 wordt.

Volgende week neemt Joey weer plaats onder de lat, maar Jesper deed het verdienstelijk en het was zeker voor hem zonde dat er 4 treffers achter hem vielen. Die treffers waren niet het enige hoogtepunt voor Stavenisse. Zo hadden ze zich helemaal voorbereid op de komst van Struusje en zijn gevolg. De ‘struusjes’ Sander (L) en Dennis hadden zich verdekt opgesteld, maar na de wedstrijd mocht Dennis toch een speciaal shirt in ontvangst nemen van Stavenisse met zijn illustere bijnaam Struusje erop. Toch niet voor niks naar het eind van de wereld gereden.

Aanvullende gegevens